Hinner Weire, Mai 2009

Apokalypse
(Die Leu huu Engst)

Ean eener nooch em annern gidd
donoff, es eas näit weit,
wäi`s Schwoatz off Weiß geschreawwe schdidd,
//: hodd alles häi sei Zeit. ://

Ean wäi mer sexenzwanzich wonn,
doo reaß ich Äächbeem aus,
mer schlabbchde Liche aus em Bonn
//: ean genge aus em Haus. ://

Doas ennerd sich dann iwwer Noochd,
mer wonnerd sich en guggd,
de ee hodd`s Buch schunn zougemoochd,
//: de anner schluggd ean schluggd. ://

Die Leu, däi heann kee Preericht mieh,
die Leu huu nur noch Engst,
die Engst, se bleibd vierm Schbichel schdieh
//: ean freechd dich, woas de dengst. ://

Die Sonn housd Bloud, de Muu housd Zieh,
keen Weand de Heemwääg weisd,
die Eähr platzt off, es pleadd des Vieh,
//: de Duud oom Zweannsfoarm reißd. ://

De Peanner benschd voom "Sündensold",
doas woar schunn immer so,
hee gebbd em Gääsdebock die Schold,
//: ean häächd en groi en bloo. ://

Die Welld eas oam, die Welld eas krank,
die Welld hodd Läus en Flieh,
nur Albch ean Käiloff durch die Bank,
//:: soo kann`s nät wairer gieh. :://